6. Dingboche
Blijf op de hoogte en volg Marijke
12 Oktober 2017 | Nepal, Lainchaur
Onderweg kwamen we nu meer andere wandelaars tegen met daarnaast ook weer naks, de vrouwelijke versie van een yak. De nak doet niks als ze niet aangespoord wordt en loopt waar ze loopt. Als jij toevallig in de weg loopt, jammer dan. Je moet dus maken dat je aan de kant komt en bij voorkeur aan de bergkant, anders is er ook nog kans dat je van de berg geduwd wordt. Gelukkig hebben ze allemaal een bel om hun nek, dus je hoort ze van verre aankomen. We zagen daarnaast porters en Sherpa's die bagage sjouwden. Die zijn overigens niet hetzelfde en als je Nepalees bent zie je het verschil. Daarnaast is een Sherpa hoger in rang, dus pas op met wat je zegt. Alles op de berg moet gedragen worden, door mens of dier. Ik heb zelfs iemand gezien met een koelkast op zijn rug! Het is ook verbazingwekkend in wat voor tempo ze omhoog of omlaag lopen. Daar kan ik met mijn dagrugzak en slakkentempo nog wat van leren.
De toiletten zijn ook altijd een verrassing. De ene keer een echte toiletpot met bril, de andere keer alleen een toiletbodem of gat in de grond waar je boven moet hurken. Inmiddels prefereer ik de laatste twee, het lijkt me schoner, je weet namelijk nooit waardoor de bril nat is geworden...
Deel 2
Vandaag weer acclimatisatiedag. Ik weiger het rustdag te noemen. We zitten nu op 4445 meter hoogte en moeten 300 hoogtemeters maken. Ofwel: de berg op en dan weer naar beneden. Inmiddels begin ik de hoogte wel te voelen. Even de trap op naar boven wordt bestraft met naar adem happen en een bonzend hoofd. Alles wat ik doe moet nu langzaam en dat is best lastig als je gewend bent om dingen snel te doen.
Ook de temperatuur wordt lager. Dat merk je vooral als je niet in beweging bent. In de gemeenschappelijke ruimte willen ze de kachel wel aansteken, maar daarbuiten ben je aangewezen op een extra laag kleren, je muts en je donsjas.
De toiletten zijn ook altijd een verrassing. De ene keer een echte toiletpot met bril, de andere keer alleen een toiletbodem of gat in de grond waar je boven moet hurken. Inmiddels prefereer ik de laatste twee, het lijkt me schoner, je weet namelijk nooit waardoor de bril nat is geworden...
Deel 2
Vandaag weer acclimatisatiedag. Ik weiger het rustdag te noemen. We zitten nu op 4445 meter hoogte en moeten 300 hoogtemeters maken. Ofwel: de berg op en dan weer naar beneden. Inmiddels begin ik de hoogte wel te voelen. Even de trap op naar boven wordt bestraft met naar adem happen en een bonzend hoofd. Alles wat ik doe moet nu langzaam en dat is best lastig als je gewend bent om dingen snel te doen.
Ook de temperatuur wordt lager. Dat merk je vooral als je niet in beweging bent. In de gemeenschappelijke ruimte willen ze de kachel wel aansteken, maar daarbuiten ben je aangewezen op een extra laag kleren, je muts en je donsjas.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
